NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Komendant policji odbiera ludzi z lotniska?
Taksówka wyszłaby zbyt drogo.
- Dobrze cię widzieć, przyjacielu. - Nawzajem.
Powinienem był zgadnąć, że maczałeś w tym palce.
Pozdrowienia od Elsy.
- Pewnie. - Nalega, byś wpadł na kolację.
Nie zabawię tu długo.
- To się okaże. - Tak.
Masz jakieś wieści?
To nie moja sprawa, ale podobno jest w domu opieki.
Nie rokuje zbyt dobrze.
Kata.
Halo. Mówi Daníel Bjarnarsson z MH.
Czy Kári Egilsson to pani syn?
Tak. Coś nie tak?
Wdał się w bójkę z kilkoma uczniami.
Co? Nic mu nie jest?
Nie jesteśmy pewni.
Jak to?
Zbiegł, zanim mogliśmy porozmawiać.
Rozumiem.
To poważna sprawa i musimy z nim jak najszybciej porozmawiać.
- Masz to wszystko przejrzeć? - Tak.
Boże, przyda ci się każda pomoc.
Musimy wiedzieć o tych mężczyznach wszystko.
Co robili przez ostatnią dobę? Przez ostatni miesiąc?
Muszą być jakoś powiązani.
Erlingur: billingi, SMS-y, twarde dyski, społecznościówki. Co googlowali?
Czekam na ich hasła. Będę je mieć wkrótce.
Nic nie wskazuje na to, że morderca skończył zabijać.
Co mam robić z Tótim?
Pilnujcie wiadomości.
Już teraz dostajemy setki maili, a telefon przeładowany, więc powodzenia.
To jest detektyw Arnar Böðvarsson z Oslo.
To jest Katrín, mówiłem ci o niej. Prowadzi śledztwo.
- Cześć, Kata. - Arnar.
To Dísa i Tóti z głównego.
Hugrún i jej ludzie są z laboratorium.
A to nasz komputerowy mag, Erlingur.
Cześć.
- To wszyscy czy...? - To cały zespół.
Cześć.
Helga Bogadóttir, dowódca Wydziału Śledczego.
- Miałeś czas zapoznać się ze sprawą? - Tak.
Jesteśmy pewni, że obie ofiary
zostały wielokrotnie dźgnięte identyczną bronią.
Oczy obu ofiar zostały przecięte po śmierci.
Nie znaleźliśmy powiązań między ofiarami.
Ale dowody sugerują, że to seryjny morderca.
Powinniśmy uważać z wygłaszaniem takich wniosków.
Nie chcę żadnych wzmianek o seryjnych zabójcach czy mordercach.
To oczywiste, Magnúsie. Mówię tylko, że może być więcej ofiar.
Wszystko jasne?
- Słucham? Tak, tak sądzę. - Dobrze.
To zabójca?
Tak przypuszczamy. Mężczyzna, około metr osiemdziesiąt pięć wzrostu.
Znaleźliśmy odcisk buta w domu Ómara, ale nie mogliśmy ustalić rozmiaru.
Wczoraj włamano się do biura Ómara.
Jedyne, co zginęło, to jego notatnik.
To może być powiązane.
- Zabójca musiał ich znać. - Czemu?
Nie ma obrażeń obronnych.
Słucham?
Nie widać obrażeń obronnych...
ani na Þórze, ani na Ómarze.
I nie ma śladów włamania w domu Ómara.
Został zabity w salonie, co oznacza, że Ómar go wpuścił do domu.
To możliwe.
Musiał go znać.
A o co chodzi z oczami?
Nie wiem.
To jakiś rodzaj wiadomości.
Coś prywatnego.
Skąd znasz Magnúsa?
To długa historia.
Komendant nie jest znany z osobistych odbiorów z lotniska.
Nie.
- Długo mieszkałeś za granicą? - Tak.
Masz tam rodzinę czy...?
Nie.
- A tutaj masz dużą rodzinę? - Hej.
Skupmy się na sprawie.
Notes Ómara?
Nie wiem...
Zapisywał tam telefony. On...
Zapisywał wszystkie numery na wypadek, gdyby zgubił telefon.
Mamo, chcesz zaplanować uroczystość na jutro czy nie?
- Tak. - Tak, dziękuję. To wystarczy.
Wiem, że to trudne, Sigrún.
Ale czy przychodzi pani na myśl, kto mógłby chcieć włamać się do biura?
Nie, nie rozumiem. Czemu Ómar? To...
On...
Nie miał żadnych wrogów, był...
Dobrym człowiekiem.
Wspaniałym ojcem.
Nie wiem.
Poproszę, by spojrzała pani na zdjęcie i spróbowała kogoś rozpoznać.
Zrobi to pani dla mnie?
Tak.
POLICJA
- Czy to on jest...? - Nie.
Ale czy widziała go już pani?
- Nie. - Na pewno?
- Tak. - To by mogło pomóc w śledztwie.
- Nie wiem. - A pani go widziała?
Nie, nie widziałam go wcześniej.
Wszystko dobrze?
- Przyniosę ci leki. - Dzięki, kochanie.
Stracił pan kiedyś kogoś bliskiego?
Tak.
Coś pani przed nami ukrywa.
Co takiego?
Niech mi pani powie.
Nie wolałby się pan raczej... trochę napić?
Co takiego?
Mój brat.
Co ma z tym wspólnego?
To musiał zrobić Raggi.
- Zabić pani ojca? - Nie, włamać się do biura.
Wie pani, gdzie on jest?
Nie. Pewnie gdzieś się włóczy, naćpany koką po uszy.
Proszę tak nie mówić. Gdzie on jest?
Nie wiem. Pewnie w domu.
Proszę zaczekać. To zajmie tylko chwilę.
Nie mogę teraz rozmawiać. Jestem w pracy.
Dzwonili do mnie ze szkoły Káriego. Wdał się w bójkę.
- Tak, wiem. Zadzwonili do mnie. - Tak? I?
- Rozmawiałaś z nim? - Nie dodzwoniłam się. Jestem w pracy.
Þórdís, która pracuje w laboratorium, powiedziała mi...
- Czemu ją w to wciągasz? - Wcale jej nie wciągam.
Jej syn chodzi do szkoły Káriego
i sądzi, że to przez jakiś filmik.
- Filmik? - Tak. Więcej nie wiem.
Próbowałem dzwonić, ale nie odbiera.
Porozmawiam z nim, jak wrócę. Będziemy w kontakcie. Muszę kończyć.
- Daj znać, jak poszło. - Pa.
Przepraszam.
Ragnar? Tu policja.
Okej, Ragnar mógł zabić ojca dla pieniędzy.
Ale co z Þórem?
- Nie wiemy. - Co sądzisz, Arnarze?
Wciąż próbujemy znaleźć coś, co łączy ofiary.
Ogłośmy, że chcemy go przesłuchać.
WIADOMOŚCI
Dobry wieczór.
Policja Reykjavíku chce poznać miejsce pobytu
Ragnara Ómarssona, który jest poszukiwany w związku z toczącym się śledztwem.
Wiele wskazuje na to, że Ragnar jest poszukiwany
w związku z morderstwami w stolicy,
które wywołały niepokój opinii publicznej.
Kári?
- Tak? - Chodź porozmawiać.
Co?
- Co się dziś stało? - Nic.
Kári, zadzwonili do mnie ze szkoły.
Wiedziałeś, że to zrobią.
Kto to był?
Powiedz, kochanie. Nie bądź taki.
Chodzi o twoich nowych znajomych?
Tak.
Powiedz, co się stało.
Nieważne.
To do ciebie niepodobne.
Chodziło o tę imprezę.
Imprezę przed dyskoteką?
Tak.
Mówiłeś, że na niej nie byłeś.
Co to za filmik, o który się kłóciliście?
- Co na nim jest? - Nic.
- Nie kłam. - Nie kłamię.
- Podasz mi swój telefon? - Czemu?
Daj mi telefon.
- Nic tam nie ma. - Daj mi go w tej chwili!
Mówiłem ci.
Nie, okłamałeś mnie.
Co się dzieje?
Coś nie tak?
Nie wtrącaj się, mamo.
Kurwa.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Chcesz jechać na pogotowie?
Nie.
- To na pewno był Ragnar? - Tak, jechał czarnym audi.
Okej.
Uderzył pana?
- Tak. - Notes Ómara.
Okej.
- Czy w notesie jest kod do sejfu? - Tak.
- Na razie. - Dzięki.
Nie miał niczego w rękach.
Chyba nie znalazł tego, czego szukał.
Coraz bardziej panikuje.
Uwaga.
O której jest uroczystość pożegnalna?
O szóstej.
KOŚCIÓŁ SELTJARNARNES
To koniec uroczystości pożegnalnej dla Ómara Karlssona,
brutalnie zabitego we własnym domu.
Nikogo nie ma.
Okej.
Chyba go widzę.
Przepraszam, czy mogłabym...
O Boże, przepraszam.
To nie był on.
- Co z nim zrobiłaś? Wiem, że... - Raggi, puszczaj!
Zaatakował matkę i siostrę! Policja!
Stać!
Policja!
Arnar?
- Masz go? - Nie, zgubiłem go.
- Chyba jest na placu zabaw. - Sprawdzę.
Nie ruszaj się! Pokaż ręce!
Nie ruszaj się!
Dobry wieczór.
W czasie uroczystości pożegnalnej Ómara Karlssona doszło do incydentu.
Pokłóciły się jego dzieci,
i musiała interweniować policja.
Kamerzysta RÚV był na miejscu i nagrał całe zdarzenie...
Badania potwierdziły, że Ragnar pił i brak narkotyki.
Nie możemy go przesłuchać do jutra.
Słyszałaś, o czym rozmawiali Ragnar i Guðný?
Pierwsze pliki były do niczego. Nic nie było słychać.
Wziąłem pliki .wav file, nieskompresowane, 24 bity, 48 herców, wrzuciłem do RX.
Podbiłem do 1500 herców, wyczyściłem niskie częstotliwości i zwiększyłem gain.
Co to znaczy? Naprawiłeś je czy nie?
- Cześć, Guðný. - Hej.
Dzięki, że przyjechała pani tak szybko.
- Nie ma sprawy. - Tędy.
Co się dzieje? Jakaś konkretna sprawa?
Chcemy tylko wyjaśnić kilka szczegółów.
- Kawy, wody? - Nie, dzięki.
To była piękna uroczystość.
Bardzo nam przykro z powodu tego incydentu.
Tak.
Wie pani, czemu brat panią zaatakował?
Nie mam pojęcia.
Co do pani mówił?
Nic, po prostu...
krzyczał jakieś głupoty.
- Gdzie pieniądze? Wiem, że to byłaś ty! - Raggi! Nie twoja sprawa.
- Wiem, że znałaś szyfr. Gdzie są? - Puść mnie!
Zaatakował matkę i siostrę...!
Nie lepiej, by powiedziała nam pani prawdę?
Gdy zrozumiała, że skradziono notes,
wiedziała, co zrobi Ragnar,
więc opróżniła sejf przed nim.
Co za ciekawa rodzina.
A ta koperta?
List do Ómara sprzed trzech tygodni.
Dwadzieścia osiem, 13?
Może to wers z Biblii?
Nie zazna szczęścia, kto błędy swe ukrywa,
kto je wyznaje i porzuca, ten...
miłosierdzia dostąpi.
Mamy zdjęcie Ómara z młodości?
Wciąż nie wiemy, co łączy Ragnara i Þóra?
Nie.
Ale może to zdjęcie coś da?
- Ragnar może być na tym zdjęciu? - To możliwe.
Czy Þór na nim jest?
Tak wyglądał Þór za młodu.
To on.
Okej. Wiemy, co ich łączy.
- Ale co to za zdjęcie? - Ragnar nam to powie.
Tak, ale dopiero jutro rano, jak wytrzeźwieje.
Wracam do domu.
- Możemy pogadać? - Jasne.
- Chcę cię prosić o przysługę. - Jasne.
Znajdziesz, co było wysłane na ten numer i mi to wyślesz?
To nie jest twój eks?
Nie, numer jest zarejestrowany na mnie.
Jeśli jest na ciebie, to nie ma sprawy.
- Zrobisz to dla mnie? - Tak.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Böðvar?
Masz gościa.
To twój syn.
Przyjechał twój syn, Arnar.
Böðvar naprawdę lubi gości.
WIEŻA OBJAWIENIE KRÓLESTWA JEHOWY
I kto tu jest frajerem?
Nie wiem, co powinienem...
Nie!
Nie, skasowałem.
Czy ona chce nas oskarżyć?
Wszystko się wymknęło spod kontroli, wiesz...
Tak, wiem, ale...
Nie mogę teraz rozmawiać. Okej. Na razie.
Kári, wychodzę!
Jak się czujesz?
Twój prawnik tu jedzie.
Ale możemy pogadać, zanim się zjawi, prawda?
Twoja siostra nam powiedziała,
że włamałeś się do biura ojca dzień po tym, jak zginął.
Wkrótce do tego dojdę, nie lepiej powiedzieć wszystko teraz?
Posłuchaj.
Pewnie mi nie uwierzysz, ale mogę być tu jedyną osobą,
która rozumie, jak się czujesz.
Wiem, jak to jest być wychowanym przez ojca, który cię nienawidzi.
I tego, co reprezentujesz.
Jak to jest, gdy...
rodzeństwo cię odrzuca.
Aż za dobrze znam to uczucie.
Bycia zaniedbanym.
Odrzuconym i znienawidzonym.
Zaniedbanie boli...
bardziej niż nienawiść.
Wiem, jak się czujesz. Rozumiem.
Znam cię.
Byłem taki jak ty.
Naćpany po uszy...
i szalony.
Samotny.
To moja pamiątka...
tego, kim jestem i skąd pochodzę.
Nigdy nie jest za późno, by zacząć od nowa.
To nie miało tak się skończyć.
Oczywiście, że nie.
Zaczęło się od drobiazgu i wymknęło się spod kontroli.
Nazwałem go frajerem. To były moje ostatnie słowa.
A potem ukradłem kasę.
Co się stało potem?
Pamiętasz?
Skąd wziąłeś nóż? Jak się znalazł w twoich rękach?
Jaki nóż?
- Chyba nie sądzi pan, że go zabiłem? - Gdzie byłeś w noc morderstwa?
Byłem w domu!
- Ktoś to potwierdzi? - Sprawcy.
- Gdzie byłeś w piątek wieczór? - Wracałem z Hiszpanii.
Co tu się dzieje?
- Wiesz, gdzie to jest? - To Valhalla, nie?
Valhalla?
Ośrodek dla chłopców pod Borgarnes. Tata tam pracował. To tata.
- To on? - Tak.
Poznajesz kogoś jeszcze?
To Þór. On też tam kiedyś pracował.
- Ten człowiek. - A tu jest Brynhildur.
Nie, chwila.
Brynja.
Nazywała się Brynja. Raz ją odebraliśmy w Borgarnes. Mieszkała tam.
- Brynja z Borgarnes? - Mieszkała tam.
Pamiętasz jej nazwisko?
Ragnar? Ani słowa więcej.
Wierzę mu.
Tak, ale musimy sprawdzić wszystko. Mógł kłamać.
Jeśli nie był za granicą, przygotujemy nakaz aresztowania.
Tak.
Nie mogę się do niej dodzwonić.
Jesteś pewien, że to ona?
W Borgarnes jest tylko jedna Brynja w tym wieku.
Musimy ją znaleźć. Może być kolejną ofiarą.
BORGARBYGÐ RATUSZ
Policja Borgarnes, mówi Hákon Jensen.
Brynja Þorsteinsdóttir? Stara Brynja? Tak, jasne.
Czemu?
Naprawdę? Jasne, sprawdzę.
Nie ma sprawy!
Żaden problem. Tak, dobrze.
Do widzenia.
POLICJA
Brynja?
Pani Brynja?
Mówi Hákon Jensen.
Szuka pani policja z Reykjavíku.
Brynja?
Posłuchaj. Brynja powierzyła mi ten klucz.
- Musisz to uszanować. - Oczywiście. Spokojnie.
To da mi pan ten klucz?
...natychmiast dzwonić. Okej?
Tumi, twoja grupa idzie na wybrzeże.
Eydís... Tu jesteś. Twoi ludzie idą w górę.
Rafn, wy przeszukacie miasto. Powodzenia wszystkim! Ekstra.
Ty jedź na posterunek, zaraz dołączę.
- Okej. Na razie. - Okej.
- Kata. Rozmawialiśmy przez telefon. - Racja. Hákon.
Gdzie jest ośrodek Valhalla?
Ośrodek Valhalla?
Tutaj. Jest opuszczony.
Nie wyśle pan tam oddziału?
Nie. Nie mam dość ludzi, by szukać aż tam.
Nie na początku poszukiwań.
Daleko to jest?
Pół godziny jazdy stąd.
Okej. Dziękujemy.
Napisy: Joanna Kaniewska